Я падаю сваю далонь

А сонца сёння ярка свеціць,
І сцягі родныя па ветру.
Мы будзем біцца, будзем верыць,
У нашу справу, нашу мэту.

Дзе жаба кабінетная
Ні з’есць свабоды кветкі.
Гарыць у сэрцы іскра светлая,
І новага жыцця мы сведкі.

Радзімы нашай, чыстыя крыніцы
Напоўніліся ненавісцю, злобай.
Мне давялось вады напіцца
Атрутнай, кепскай, горкай.

Дык хопіць з нас!Наперад пойдзем.
Я падаю сваю далонь,
Таму, хто сілы знойдзе,
Каб крочыць побач скрозь агонь.